16-06-09

Meerpersoonlijkheidssyndroom

Het is net alsof er twee ikken zijn in mijn hoofd. En het verschil tussen die twee wordt steeds groter en groter. 

De ene 'ik' is de goede, de constructieve, de analytische. Die analyseert een situatie, overweegt de mogelijkheden en maakt de beste oplossing. Hij maakt samenvattingen van gebeurtenissen, maakt linken met gekende gelijkaardige situaties en maakt op basis hiervan een net advies dat moet opgevolgd worden om een beoogt resultaat te bereiken. 

De andere 'ik' is de slechte, de destructieve, de zielige. Die hoort en begrijpt de goede 'ik', maar kan het niet aan. Die zou liever in een hoekje kruipen en zich verstoppen. Alles wat gebeurd word in het negatieve getrokken. Het lijkt er wel op dat het hoe depressiever, hoe beter is. Het is die 'ik' die niet moedig genoeg is de adviezen en besluiten van de goede 'ik' te aanvaarden en uit te voeren. Hij durft niet(s). 

De laatste dagen lijk ik heen en weer gesleurd te worden. De ene moment heeft de goede 'ik' de bovenhand, de andere de slechte. De ene moment kan ik in mijn ukkie gans de wereld aan, vijf minuten later kan ik met moeite mezelf aan. 

Vermoeiend is het om het gevoel te hebben meer achteruit dan vooruit te gaan in het leven. Te beseffen dat ik eerst dingen moet verwerken, een plaats geven, vooraleer ik echt vooruit kan gaan. 

Want ik wil vooruitgaan! Nu! 

Zucht. Ik vraag me af wat Freud hiervan zou zeggen. Er zijn alleszins kosten aan mij vrees ik :-)

20:08 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gek |  Facebook |