01-10-09

Blij?

Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken

Ik dank de sterren en de maan

dat iedereen die komt en gaat

de diepste sporen nalaat, behalve jij.

Dat jij mijn deuren, dicht of open

steeds voorbijgelopen bent.

Het is maar goed dat je me niet herkent.

Kussen onder straatlantaarns

en samen dwalen door de regen.

Wéér verliefd zijn, wéér verliezen,

bijna sterven van verdriet.

Dat hoeft nu allemaal nog niet.

Ik ben nog niet aan ons gehecht.

Ik kijk bepaald niet uit naar je.

Neem de tijd als je dat wilt.

Wacht een maand, wacht een jaar,

de eeuwigheid en één seconde meer...

Maar kom, voor ik m'n ogen sluit.

 

(Ignmar Heytre)

21:56 Gepost door Bardem in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gedicht |  Facebook |