06-05-09

verkocht!

decoration

Het is zover. De kogel is definitief door de kerk. Officieel pas morgen, als ik de compromis ga tekenen, maar sinds deze middag heb ik me er volledig achter gezet: ik word eigenaar van een eigen appartementje!

Ik heb lang nagedacht... is het niet te snel? Kan ik het financieel aan? Is het niet ver van mijn familie? Is het wel dat wat ik wil? Gaat de vastgoedmarkt niet instorten?

Wel, ja, ik ga het komende jaar moeten op mijn uitgaven letten. Het is maar 8 km van mijn ouders, en na veel opzoekingswerk te hebben verricht, laste vragen hebben gesteld aan allerlei mensen in het vak heb ik ontdekt dat de kans op een vastgoedcrisis in België, in mijn streek, héél klein is.

Integendeel, blijkt dat de notarissen en bouwondernemingen terug een sterke stijging van het werk kennen.

Idegem, here I come!

20:46 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: huis |  Facebook |

03-05-09

Te snel

decoration
Ik was mijn eigen blog eens aan het herlezen waarin ik vertelde dat ik alles te traag vooruit voelde gaan en dat het een lange tocht ging worden vooraleer ik een huisje zou vinden dat in mijn budget past. 

Nu, zoveel dagen later, vind ik dat alles misschien wel te snel aan het gaan is. OnschuldigHet is maar het eerste appartement dat ik bezoek (dat binnen mijn budget valt) en hop, dadelijk koop ik het.

Bovendien zit ik echt boordevol vragen of dit wel een goed idee is, iets kopen. 

Maar ik wil verder in het leven. Nu heb ik het gevoel dat ik aan het zwemmen ben zonder dat ik vooruit ga. En dat is verdomd vermoeiend. Dus: iets kopen voor mezelf, dat zou al een grote stap voorwaarts zijn. Onafhankelijkheid. Standvastigheid. Zekerheid. 

Maar zeggen ze niet dat je eerst moet leren stappen vooraleer je loopt? Ga ik binnen een half jaar niet zeggen van: zie mij hier zitten: 31 jaar en al vastgeroest in mijn eigen wereld. 

Misschien toch best huren? Lagere maandelijkse kosten, en na x maanden/jaar kan ik mijn leven nog steeds bijsturen en aanpassen. 

Misschien toch best kopen? Gezellig inrichten zoals ik het wil, en mijn mensualiteiten zijn een goede investering en belastingsaftrekpost. Goede investering, tenminste, als hier het Ierse scenario niet voordoet (waar de vastgoedprijzen met 40% gezakt zijn). Of het scenario aan de Belgische kust, waar de prijzen met 25% gezakt zijn! 

Iemand hier die de toekomst kan voorspellen?

16:17 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Kopen of huren?

Het is zover. Vrij vlug (lees: héél vlug) nadat ik besloten had een blik te werpen op de vastgoedmarkt heb ik reeds een mooi nieuwbouwproject gevonden die past binnen mijn budget. Een strak budget, maar desalniettemin een budget.

Vol enthousiasme was ik. Dadelijk alle banken afgelopen op zoek naar de meest voordelige lening, informatie opzoeken, dromen... Even was ik terug de oude, vergeten in welke situatie, in welk gevoel ik momenteel zit. Volgende week al zelfs al een afspraak gemaakt om de compromis te gaan tekenen.

En nu is het zover. Twijfels alom. Is het wel een verstandige keuze om in een donkere periode van je leven zo'n beslissing te nemen? Eentje die invloed zal hebben op de rest van je leven?
- De eerste jaren ga ik heel zuinig moeten leven, terwijl je als single toch wel nood hebt om eens naar buiten te komen.
- dat appartement ligt landelijk gelegen. Er is vanaf het terras letterlijk niets anders te zien dan koeien en weides. Als er vijf auto's per dag passeren door te straat is het een drukke dag geweest. Ga ik tegen die stilte kunnen? Wat bij eenzame momenten?
- Zou ik niet beter huren tot ik mezelf terug lekker in m'n vel voel?
- en last but not least: wat als ik morgen de liefde van m'n leven tegenkom?

De ene stem in mijn hoofd zegt: Je moet aan jezelf denken. Zorg dat je snel terug een basis hebt en als je morgen iemand tegenkomt, dan kunnen er altijd oplossingen gezocht worden.
De andere stem zegt:Roepen NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE

Ik weet het niet meer. Daarnet ben ik vrij accidenteel op foto's van K. gestuit. Dat deed er geen deugd aan. Zoveel leuke momenten beleefd... Zucht...

 

14:31 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kopen, twijfels, huren |  Facebook |

18-04-09

Perspectie

 

Wat voor de één belachelijk is, kan voor de andere het belangrijkste zijn wat er is in het leven. Het hangt er allemaal af van hoe je het bekijkt.

En ik vind het vrij zinloos om te discussiëren wie gelijk heeft. Iedereen heeft immers zijn realiteit, zijn werkelijkheid, zijn eigen visie op het leven. Zo is godsdienst voor de ene persoon heel belangrijk terwijl het voor de andere zelfs helemaal niet aanwezig is in zijn leven.

Zo is het te begrijpen dat de vader van een vermoord kind het recht zelf in handen neemt. En toch ook weer niet. Zo zijn er tal van voorbeelden. Het hangt er allemaal van af hoe je het bekijkt.

Het is op de een of andere manier troostend als je je niet goed in je vel voelt, om te zien dat er er ‘erger’ is. En toch heb ik al gehandicapte mensen gelukkiger gezien dan perfect gezonde medemensen.

 Misschien is het aanvaarding. Misschien moet men eerst zijn huidige situatie eerst helemaal aanvaarden vooraleer een mens gelukkig kan worden? En misschien ook niet. Ik kan nu mijn huidige situatie niet aanvaarden, hoe simpel deze ook lijkt te zijn. Ik snap dat er veel erger bestaat. Veel erger. Maar moet een mens zich daarmee troosten?

Bestaan er dan eigenlijk officiële gradaties in ‘erger’ zijn? Is terminaal ziek zijn dan erger dan een pianist die net zijn vinger kwijt is? Is een 9vingerige pianist erger dan iemand die gehandicapt is? En wie bepaald deze rangschikking?  

Tijdens mijn scheiding heb ik honderd maal mogen horen: ‘chance dat er geen kinderen zijn’. Elke keer balde ik mijn vuisten als deze onliner werd bovengehaald. Ja, inderdaad. Geluk dat er geen kinderen zijn, geluk dat er geen gezinsdrama is gebeurd, een geluk dat het nu gebeurd en niet later, een geluk dat er geen geldproblemen zijn, … Wat een geluk allemaal, een mens zou zich schuldig voelen triestig te zijn in deze schijnbare poel van gelukzaligheden.

Perspectie. Iedereen leeft in zijn eigen realiteit en het is soms moeilijk je in te leven in de realiteit van iemand anders. Ja, chronisch ziek zijn is heel erg. Voor iedereen. Een atleet die zijn rug breekt, is ook heel erg. Iemand die zijn hart en dromen in elkaar ziet vallen, dat is ook erg.

Het is allemaal erg. En ook niet. Want eigenlijk zijn we maar een stofje in het heelal.

En zo, zo is er een uitleg voor alles. Maar dit neemt niet weg dat iedereen recht heeft op zijn verdriet, zijn proces, zijn weg, zijn puzzel. En iedereen heeft een eigen weg, een eigen puzzel. 

 

12:37 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: perspectie, gezaag |  Facebook |

17-04-09

Te traag

Alles is moeilijk voor het makkelijk wordt. Een waarheid als een koe.

Sinds mijn oude leven tot de voltooid verleden tijd behoort, heb ik mezelf niet echt meer onder controle. Ik ben terug beginnen roken, ben gestopt met sporten, kan 's avonds de slaap niet vatten en 's morgens geraak ik niet wakker. Bovendien zit ik de laatste dagen letterlijk met de krop in de keel, waardoor de wildste kankerverhalen door mijn fantasie lopen. Toch maar stoppen met roken?

En omdat ik heel graag mijn ouderlijk huis zou verlaten ben ik nu op zoek naar een huis om te kopen of een appartementje om te huren. Na even mijn financiën te hebben nagekeken ben ik toch wel wat geschrokken hoe klein mijn budget is (of hoe duur alles is). Dus dat belooft ook nog een lange zoektocht te worden.

Resultaat: ik heb me al beter gevoeld.

Het rare is dat ik wéét dat ik moet stoppen met roken, terug beginnen sporten. Dat ik het wat tijd moet geven en dat ik wel een leuk huisje binnen mijn budget zal vinden. Mijn hersenen weten dat, maar mijn hart lijkt niet mee te willen. De laatste tijd schreeuwen er zo twee stemmen in mijn hoofd. Een constructieve en een destructieve. En natuurlijk ben ik sneller geneigd toe te geven aan de destructieve stem...

Waar ik wel trots op ben is op het feit dat ik de lokroep van de datingsites nog steeds kan weerstaan. Ik heb op 2 sites een profiel gemaakt, heb op eentje zelf een contactverzoek ontvangen, maar ik heb er nog geen geld aan gegeven. Ben dit ook niet zinnes. Nog niet.

Waarom gaat alles zo ellendig traag? Ik wou dat ik ging slapen, mijn ogen opendeed en dat alles was zoals ik het wou. Pfff, moedig zijn is moeilijker dan ik dacht.

11:48 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: roken, depri |  Facebook |

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8