19-02-10

Onvoorwaardelijke woorden

Toen ik enkele maanden geleden met K. wegging hadden we het over haar ex. Ze vertelde hoe hij haar behandeld heeft en hoe de breuk tot stand was gekomen. Ze vertelde ook dat hij na anderhalf jaar terug met haar contact begon op te nemen en vertelde in overtuigende woorden dat ze hem niet meer wou terugzien, laat staan terug een relatie met hem wou beginnen. 

Het vervolg van mijn tekst lijkt al voorspelbaar. Toen ik onlangs bij haar thuis kwam zat hij daar ook, en leek daar zelfs al te wonen. 

Op zich was ik heel hard geschrokken. Niet zozeer dat ze terug een koppel waren, maar des te meer dat ik me in haar vergist had. 

Toen ik mijn zus hierover sprak zei ze enkel: 'ach ja, woorden zijn maar woorden'. Waarschijnlijk doelde ze op het feit dat men soms zichzelf iets voorspiegelt en het op dat moment zelf gelooft, maar dat dingen kunnen veranderen. 

En alhoewel ik dat best snap ben ik terug heel hard teleurgesteld. Voor mij zijn woorden niet zomaar woorden, maar krachtige 'tools' om jezelf uit te drukken, beloftes te maken, vriendschappen te scheppen en vijanden te maken. 

Als ik een mooi gedicht of songtekst hoor, als ik iemand hoor vertellen dat ze van me houdt, of me haat, dan zindert dit door gans mijn lichaam. Als iemand me belooft mijn vrouw te worden in goede en slechte tijden dan geloof ik dat. Onvoorwaardelijk. 

Natuurlijk verandert het leven. En soms moet je op je woorden terug komen. Maar voor mij is dat geen vanzelfsprekendheid. 

Des te meer blijkt echter dat woorden inderdaad maar woorden zijn. Jammer. 

13:00 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-02-10

Down Town

Muziek is belangrijk. Het verwoord emoties, zelfs meestal nog beter dan mooie gedichten. 

Bij het spelen van muziek kan je je emoties uiten, bij het beluisteren van muziek kan het je emoties diep raken, soms zelfs veranderen. 

Zo is er deze klassieker. Hoe zwart mijn humeur ook is, de begintonen zijn al voldoende om de wolken ietwat te laten verdwijnen en een zonnestraal te doen verschijnen. 


13:40 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-02-10

Citaten

Ik hou wel van citaten. Ze doen me meestal enkele seconden nadenken over een aspect van het leven. 

Onlangs heb ik een paar blogs ontdekt die vaak leuke citaten bevatten en heb besloten er gewoon even aan mee te doen. 

Hierbij het eerste:

"De mensen struikelen nu en dan over de waarheid, maar de meesten krabbelen haastig overeind en lopen snel door alsof er niets was gebeurd."

Winston Churchill

15:15 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-01-10

Vallen en opstaan

"Why do we fall? So we can learn to pick ourselves up."

Een quote uit een Batman film die me nagebleven is. In zijn eenvoud is dat eigenlijk een positief ingesteld antwoord volgens mij. 

Het leven bestaat uit ups en downs. Iedereen kent glorietijden en iedereen kent zijn tegenhanger. Iedereen. Zonder uitzonderingen, en daar valt niets aan te doen, het hoort nu eenmaal bij het leven. En als je in een periode van het leven zit terwijl je aan het vallen bent, dan kan bovenstaande quote je sterker maken. 

En hoe sneller we het leren, hoe beter die mindere periodes kunnen aangepakt worden en hoe sneller ze voorbij zijn, totdat we 'het' vlak in de ogen kunnen kijken, zeggen dat we niet meer bang zijn en durven verder te leven! 

Want bovendien lijkt het vaak alsof we diep vallen. Maar je kan het vergelijken als een grafiek van een beursaandeel. Het is niet omdat je in een dalende lijn bent, dat je terug vanaf nul moet herbeginnen. Er zijn altijd wel 'knakjes' in de grafiek, maar als je even afstand durft nemen zie je de grafiek op langere termijn en zie je dat de lijn grosso modo wel aan het stijgen is. Zolang je jezelf maar terug op tijd weet op te rapen.


13:07 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-12-09

new begin

Het is zover. Na heel gezellige kerstdagen met de familie is het vanavond mijn eerste avond in mijn appartement. 

Een gans gamma van emoties zijn de revue al gepasseerd. Van vreugde tot angst, van gelukkig naar melig :-)

Een nieuw begin voor mijn leven. Even spannend als beangstigend... Maar het is ook een nieuwe blanco pagina met talloze mogelijkheden. Eigenlijk mag ik me gelukkig prijzen dat ik die luxe heb. 

19:32 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-12-09

met de auto's spelen

Ik werk als een administratief bediende. Het een job waar ik veel voldoening uit haal. Ik heb een heel gevarieerd takenpakket, krijg verantwoordelijkheid en mag soms relatief grote dingen organiseren. Mijn uren zijn goed gevuld en je hoort mij niet klagen. 

En toch: een paar weken geleden brak onze chauffeur op het werk zijn been. Daarenboven wist hij te zeggen dat hij zijn ontslag nam. Paniek: wie wil invallen. Iedereen hield gauw het hoofd gebogen. Een chauffeur 'werkt' (of wacht) lange dagen en moet rijden op de meest onmogelijke uren. 

Tot ze het aan mij kwamen vragen. Eigenlijk twijfelde ik niet lang... ik moet met niemand rekening houden voor wat betreft de onmogelijk uren en ik verdien er een aardige premie mee. 

Dus sinds een paar weken terug tot binnen een paar weken ben ik en administratief bediende én plaatsvervangend chauffeur van dienst. En het is heerlijk :-)

Nadeel is dat het ellenlange dagen zijn. Zoals vandaag. Ik ben al op het werk van 8u30 en wacht nu nog geduldig op onze voorzitter tot hij beslist naar huis te gaan. Dan hem naar huis brengen om daarna mezelf naar huis te voeren. Ik verwacht vandaar rond 22u30 thuis te zijn...

Maar in ruil daarvoor rijd ik wel een tijdje met een prachtige nieuwe Audi A6 quattro 2.7 TDI full option. Héérlijk arrogant :-)

 

decoration




19:43 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Move the van!!!

Het is zover: mijn verhuisdatum ligt vast. Na in mei de compromis te hebben getekend en in augustus de verkoopakte, zijn eindelijk alle werken voltooid (behalve het warm water in de keuken).

Woensdag komen mijn nieuwe meubeltjes er aan en op 26 december ga ik verhuizen. 

Tweede kerstdag. Bijna iedereen die ik het vertel heeft ongeveer dezelfde reactie: 'is dat nu een datum om te verhuizen?'.... Euh... ja? Anders is het toch maar een saaie 'zondag' en ik wacht nu al zo lang naar dat moment. 

Het enige wat mijn enthousiasme wat doet dalen is mijn moeder. Mijn ma is 73 jaar en kijkt niet bepaald uit naar die datum. Ze gaat geen controle meer hebben dat ik het wel goed ga hebben en heeft er blijkbaar niet veel vertrouwen in :-) Maar ik snap haar wel. Haar voornaamste angst is 'dat ik daar helemaal alleen ga zitten verkommeren'. 'Zoek u maar gauw een lief meiske' zegt ze vaak. Tja, alsof ze uit te kiezen zijn in de Carrefour denk ik dan. 

En trouwens, ff alleen zijn gaat me deugd doen. Mezelf herontdekken, mijn grenzen aftasten. Ach, aan alles hangt er een goede en een slechte kant, 't is aan ons de keuze welke kant we uitvergroten...

Desalniettemin kijk ik er heel hard naar uit! Met woensdag als eerste hoogtepunt: eindelijk ga ik kunnen zien hoe m'n meubeltjes erin gaan passen! 

18:33 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |