28-04-10

Can I dream?

Vorig weekend had ik een date. En eentje die effectief is doorgegaan! Ze is drie jaar jonger dan ik, woont een 15 km van mij, zag er op foto knap uit én heeft een een geweldig gevoel voor humor. Buiten de gevreesde stiltes en dat ze gillend zou weglopen moest ze me irl zien kon er eigenlijk niet mislopen. 

En het viel goed mee. Heel goed. We hadden afgesproken aan de Kouter te Gent en toen ik haar voor het eerst zag dacht ik: damn, die ziet er goed uit. OK.... de tweede indruk was: oei, die is groter dan verwacht, maar hé, dat gaat het nu niet maken :-)

Maar het viel dus heel goed mee. Voor we het wisten waren we bijna zeven uur verder, en dat wil al iets zeggen. 

Dit weekend komt ze langs en ga ik iets klaarmaken om te eten. Ben héél benieuwd! 

 


11:57 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-04-10

10-04-1978

Het lot lijkt me iets toe te fluisteren, maar ik lijk het niet te begrijpen. De date die vandaag ging plaatsvinden heeft evenmin plaatsgevonden. Enkele uren voordat het ging doorgaan stuurde ze een sms. Als ik er aan denk kan ik me nauwelijks inhouden van te lachen. Groen weliswaar. 

Triest ben ik er eigenlijk wel niet van. Eerlijk gezegd ebde het enthousiasme nadat de date geregeld werd snel weg, wat eigenlijk al veel voorspelde. Maar het wordt echt wel tijd dat er eens iets lukt op liefdesvlak zodat mijn zelfvertrouwen terug een boost krijgt. 

Gelukkig was gisteren wel een geslaagde avond. Toen ben ik met mijn zussen en schoonbroers een paar glaasjes gaan drinken. En alhoewel mijn zus meer genoten heeft dan ik door in elk café dat we kwamen 'happy birthday' aan te vragen en dit vervolgens luidkeels mee te zingen :-) genoot ik wel van de aandacht. 

Morgenmiddag gaan eten bij de mama en in de namiddag de homemade verjaardagstaart... of beter gezegd verjaardagsvlaai met de familie te verorberen.

 


23:10 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-04-10

to date or not to date

Ik had een date vandaag. Althans, zo was het gepland, want gisteren ontving ik een berichtje van haar dat het niet zou doorgaan. Echt verrast was ik nu niet en eerlijk gezegd ben ik er zelfs niet echt zo rouwig om. Ik had ook wel al door dat het wellicht nooit iets zou geworden zijn tussen ons.

En zoals dat gaat in de oppervlakkige wereld van de datingsites gaat het leven voort en heb ik intussen iemand anders leren kennen. A. is zes jaar jonger dan ik en woont op een 30 km van mij. Haar profiel leek wel voor mij geschreven, elke letter klopte. Intussen heb ik haar al een paar keer gesproken op msn. Geen vonken, maar ik geef het toch een kans. Zaterdag, op mijn verjaardag, hebben we onze date. Ben razend benieuwd. 

00:16 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

31-03-10

De zjee

Het nadeel van chauffeur zijn is dat het nogal eenzaam is. Je brengt iemand naar een vergadering en dan moet je wachten tot het gedaan is. En om die vrije uren door te brengen wandel je wat door de stad waarin je bent, ga je iets gaan drinken of gaan eten, of kijk ik een filmpje in de wagen. 

Het voordeel is dat sommige van die momenten echt wel deugd kunnen doen. Zo heb ik onlangs een geweldige strandwandeling kunnen maken. Ik heb er een foto genomen met m'n gsm en kijk... moet er nog zand zijn?

 

30032010051

21:27 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

In Godsnaam

Met veel aandacht heb ik alle afleveringen van 'In Godsnaam' gezien en het is ongeveer geweest wat ik ervan verwacht had: een korte maar ietwat strakke blik op de wereldgodsdiensten overgoten met een beetje sensatie. 

En ondanks dat de reeks mij wat inzichten hebben verschaft was het programma waarin Bracke Annemie Struyf het vuur aan de schenen legde het hoogtepunt. Ze verwonderde mij met haar diepgang en wijsheden en met de blijkbaar dezelfde kijk op religie als ik zelf. 

Vooral toen ze zei dat religie waarschijnlijk uitgevonden is omdat de mens het niet aankan te leven zonder een hoger doel, een reden. Om de gedachte van de sterfelijkheid te kunnen dragen. Om troost te vinden in de moeilijke momenten van het leven. 

En alhoewel ik zeker niet beweer dat er niet meer is dan dat we weten of kunnen kunnen zien ben ik het inderdaad eens met deze stelling. Soms ben ik zelfs jaloers op de diepgelovige mensen die in hun geloof de nodige steun kunnen vinden. Ik kan dit niet. Ik geloof in een kosmische kracht, maar niet in een oppermachtig wezen met een lange baard. Ik geloof niet dat een opperwezen je steun en raad kan geven, maar ik geloof wel dat je dat zélf kan doen. Ik geloof in de God in jezelf. Eens je onder de toch wel destructieve laag van jezelf kan kijken en die van je afschudden ben ik ervan overtuigd dat je geen door de mens geschreven religie meer nodig hebt, maar dat je zelf deel gaat uitmaken van dat hogers. 

Enfin. Eigenlijk noemt het niet voor niets 'geloof', en brengt geloven een blind irreëel vertrouwen met zich mee dat we allen ergens wel nodig hebben. 

18:42 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-03-10

Zelfvertrouwen

Sinds een week ben ik terug chauffeur, bovenop mijn dagtaak. Dat maakt dat ik tot nu toe werkdagen klop van 13 uur en meer. Op zich niet erg, ik verdien er een eurootje extra bij en er is toch niemand die op me wacht thuis. 

Bovendien geniet ik er wel van om gans het land door te reizen in een chique auto en 's avonds laat door de rustige Brusselse straten te rijden met de imposante verlichte kantoortorens op de achtergrond. 

Maar de vermoeidheid begint toch aan te kloppen en dat voel ik vooral aan mijn gemoed. Eigenlijk is het meer mijn zelfbeeld dat dringend aan een opknapbeurt toe is. 

Alhoewel het niet echt mannelijk is geef ik grif toe dat ik dringend nood heb aan wat aandacht. Iemand die me zegt dat ik belangrijk ben voor haar. Die me lichamelijk contact geeft. Wat bevestiging geeft. 

Ik las hiernet op een andere blog dat iemand het niet eens is met de zin 'what doesn't kill you makes you stronger', wel integendeel. Wel, ik ben het daar helemaal mee eens. 

13:44 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-03-10

Boetseren

Alhoewel ik weet dat het niet goed is kan ik het niet laten mezelf te boetseren naar de persoon die ik graag zou zijn. Het is alsof ik het nodig heb om te overleven zonder te veel de controle te moeten verliezen.

Maar dat op zich hoeft eigenlijk niet negatief te zijn. Misschien zelfs integendeel. Waar ik wel op moet letten is de dingen die ik niet kan veranderen te aanvaarden. En dat is niet makkelijk. 

Zo blijf ik maar een eenzaat en ik vrees dat er nog veel water door de zee zal lopen vooraleer ik dat zal kunnen veranderen. Veranderen, ja, want eigenlijk wil ik dat niet (altijd) zijn. 

Voorbeeldje was maandag. Het was jaarmarkt in de stad en ik ging samen met mijn zus wat kuieren en - zoals het hoort - enkele gezellige cafeetjes bezoeken. Vooral het laatste etablissement was echt wel een leuke ontdekking. Toffe muziek, leuke drukte... super... Tot iedereen mijn zus begonnen te herkennen. Plots stonden er een pak mannen rond haar en, alhoewel ze me voorstelde, stond ik er eigenlijk maar derde wiel te spelen. Er zijn wel enkele mensen die ik ken gepasseerd, maar ofwel liepen ze gewoon door ofwel stopten ze wel maar was er een akelige stilte. Meer dan 'mooi weer vandaag hé' kwam er niet uit bij mij. 

Toen ik het beu was en naar huis ging kwam ik nog tal van feestgangers tegen. Allemaal koppeltjes of groepjes vrienden. Nogal confronterend, waardoor ik me afvroeg of ik nu echt zo abnormaal ben? Misschien ontbreek ik gewoon een stukje in mijn hersenen die de sociale contacten regelt? :-)


17:48 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |