26-12-09

new begin

Het is zover. Na heel gezellige kerstdagen met de familie is het vanavond mijn eerste avond in mijn appartement. 

Een gans gamma van emoties zijn de revue al gepasseerd. Van vreugde tot angst, van gelukkig naar melig :-)

Een nieuw begin voor mijn leven. Even spannend als beangstigend... Maar het is ook een nieuwe blanco pagina met talloze mogelijkheden. Eigenlijk mag ik me gelukkig prijzen dat ik die luxe heb. 

19:32 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

15-12-09

Enkele oude uit de doos

Een geweldige klassieker intussen

 

When the lady smiles,
She holds me in her hand
As a matter of fact,
She could always let me down
But when the lady smiles,
I can't resist her call
As a matter of fact,
I don't resist at all
'cos I'm walking on clouds
And she is leadin' the way

 

En nu ik toch bezig ben: dit heb ik onlangs ook per toeval terug ontdekt... In mijnen tijd maakten ze nogal muziek hé ;-)


19:27 Gepost door Bardem in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-12-09

met de auto's spelen

Ik werk als een administratief bediende. Het een job waar ik veel voldoening uit haal. Ik heb een heel gevarieerd takenpakket, krijg verantwoordelijkheid en mag soms relatief grote dingen organiseren. Mijn uren zijn goed gevuld en je hoort mij niet klagen. 

En toch: een paar weken geleden brak onze chauffeur op het werk zijn been. Daarenboven wist hij te zeggen dat hij zijn ontslag nam. Paniek: wie wil invallen. Iedereen hield gauw het hoofd gebogen. Een chauffeur 'werkt' (of wacht) lange dagen en moet rijden op de meest onmogelijke uren. 

Tot ze het aan mij kwamen vragen. Eigenlijk twijfelde ik niet lang... ik moet met niemand rekening houden voor wat betreft de onmogelijk uren en ik verdien er een aardige premie mee. 

Dus sinds een paar weken terug tot binnen een paar weken ben ik en administratief bediende én plaatsvervangend chauffeur van dienst. En het is heerlijk :-)

Nadeel is dat het ellenlange dagen zijn. Zoals vandaag. Ik ben al op het werk van 8u30 en wacht nu nog geduldig op onze voorzitter tot hij beslist naar huis te gaan. Dan hem naar huis brengen om daarna mezelf naar huis te voeren. Ik verwacht vandaar rond 22u30 thuis te zijn...

Maar in ruil daarvoor rijd ik wel een tijdje met een prachtige nieuwe Audi A6 quattro 2.7 TDI full option. Héérlijk arrogant :-)

 

decoration




19:43 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Move the van!!!

Het is zover: mijn verhuisdatum ligt vast. Na in mei de compromis te hebben getekend en in augustus de verkoopakte, zijn eindelijk alle werken voltooid (behalve het warm water in de keuken).

Woensdag komen mijn nieuwe meubeltjes er aan en op 26 december ga ik verhuizen. 

Tweede kerstdag. Bijna iedereen die ik het vertel heeft ongeveer dezelfde reactie: 'is dat nu een datum om te verhuizen?'.... Euh... ja? Anders is het toch maar een saaie 'zondag' en ik wacht nu al zo lang naar dat moment. 

Het enige wat mijn enthousiasme wat doet dalen is mijn moeder. Mijn ma is 73 jaar en kijkt niet bepaald uit naar die datum. Ze gaat geen controle meer hebben dat ik het wel goed ga hebben en heeft er blijkbaar niet veel vertrouwen in :-) Maar ik snap haar wel. Haar voornaamste angst is 'dat ik daar helemaal alleen ga zitten verkommeren'. 'Zoek u maar gauw een lief meiske' zegt ze vaak. Tja, alsof ze uit te kiezen zijn in de Carrefour denk ik dan. 

En trouwens, ff alleen zijn gaat me deugd doen. Mezelf herontdekken, mijn grenzen aftasten. Ach, aan alles hangt er een goede en een slechte kant, 't is aan ons de keuze welke kant we uitvergroten...

Desalniettemin kijk ik er heel hard naar uit! Met woensdag als eerste hoogtepunt: eindelijk ga ik kunnen zien hoe m'n meubeltjes erin gaan passen! 

18:33 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-12-09

The running man

Vrijdagavond was het examen notenleer. Zang om meer precies te zijn. Om niet te willen stoefen ga ik niet vermelden dat ik 38/40 had (hehe) Ik zou wel willen melden dat de les een heel verrassend einde kende.

Na de examens vroeg K. me plots of ik geen zin had om mee te gaan naar het toneel die een half uurtje later zou beginnen. Ze zit in het bestuur van een toneelkring en hielp tijdens de pauze aan de bar. 

Al gauw stemde ik toe en voor ik het goed besefte zaten we naast elkaar naar 'Marius' te kijken. Met in de linkerooghoek het gezin van haar zus en met in de rechterooghoek het gezin van haar tante. Neem daar haar vrienden van het toneelgezelschap bij en je zal me wel geloven dat ik ongelofelijk veel ogen in mijn nek voelde :-)

Toen ik haar zei dat ze het na het toneel zal mogen uitleggen over ons (enfin, dat er geen 'ons' is), trok ze haar schouders op. 

Nadat haar werk erop zat zaten we naast elkaar aan de toog en babbelden over koetjes en kalfjes. En plots zag ik de situatie waarin ik me bevond. K., de vrouw waarvan ik een kort tijdje terug had besloten afstand van te nemen, bevond me op enkele centimeters van me. Op haar terrein, tussen haar vrienden. 

En toen, toen had ik plots terug mijn befaamd 'genoeg' gevoel. Ik weet niet vanwaar het komt, maar als ik ergens (alleen) ben, dan krijg ik soms plots een sterk gevoel dat ik daar weg moet, en ik moet de persoon nog tegenkomen die me dan nog kan tegenhouden. En meestal (zoals in deze situatie) wil ik het zelf niet, maar ik kan het op een of andere manier niet helpen. 

Dus plots zei ik: ik ga er eens vandoor, en nog geen tien seconden later stond ik aan de deur en keek ik nog even naar haar, zat ze daar alleen aan de toog en keek niet echt happy. 

Enfin. Gedane zaken nemen geen keer. Maar ik voel me toch freak. Ik vraag me echt af vanwaar dat gevoel komt. 

Maar laat dit de avond niet minder maken. Het was een leuke avond en ik genoot van haar aandacht en haar leefwereld! 

20:18 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: k |  Facebook |