26-11-09

Stijn en de sterren

Onlangs was het terug van Stijn en de sterren. Een programma waar ik met grote bewondering kan naar kijken en nog dagen over nafilosoferen. Stijn Meuris legt op heel leuke en boeiende manier uit hoe het heelal min of meer werkt. 

Ik ben altijd al in de ban geweest van het heelal. Begrippen als oneindigheid, tijd, ruimte en materie zijn zo moeilijk te vatten dat het me heel erg prikkelt. En Stijn kan het op zo'n manier vertellen dat ik dadelijk zin krijg om een sterrenkijker te gaan kopen. 

Tijdens de vorige aflevering was er een episode waarin hij vertelde dat alles rond elkaar draait. De manen rond de planeten, de planeten rond de zon (= een zonnestelsel). Er zijn miljarden verschillende zonnestelsels die op hun beurt ook rond elkaar draaien (= een melkwegstelsel). Er dat melkwegstelsel draait op haar beurt ook rond. Ha ja. (dat er dan ook nog eens miljarden melkwegstelsels zijn is hier niet ter kwestie, maar toch ook heel indrukwekkend)

Maar als je het de andere kant bekijkt, dus kleiner in plaats van dat grootse, dan blijk ook daar alles rond te draaien. Een molecule, waar men vroeger vanuit ging dat dit het kleinste deeltje was dat er bestond blijkt nu te bestaan uit atomen, neutronen en protonen. Het fijne weet ik er ook niet meer van, maar ook die ieniemienie kleine dingen blijken een kern te hebben waarrond dingen draaien. 

Straf toch!? De laatste dagen slaat mijn fantasie over deze dingen op hol. En het laat me relativeren, zien hoe klein we eigenlijk zijn. 

Maar doodrelativeren mag natuurlijk ook niet. 't is daarom niet minder belangrijk om gelukkig te zijn in het leven. Maar het doet af toe eens stil te staan bij die dingen vind ik. 

Maar het doet me ook aan minder gecompliceerde denken (zie onderstaand filmpje). Opgelet: 't is niet omdat het niet gecompliceerd is dat je er ook geen koppijn van kan krijgen. Maar 't is zo fout dat het leuk is :-)

 


20:41 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-11-09

Got it?

Waar ik voor vreesde is aan het gebeuren: ik begin het vrijgezellenleven te aanvaarden... en weet je... ik begin er zelfs van te genieten. 

Vorige week was ik met mijn ouders naar een 'eeting' geweest. De nonkel van mijn ex-vrouw was daar ook en kwam ons goedendag zeggen. Plots zij hij: 'awel jong, hebt gij nu nog altijd niemand? Ge moet niet te lang meer wachten want ge wordt er ook niet jonger op hé'. 

Mijn eerste reactie was: kloothommel. Maar toen ik thuis was bedacht ik dat mijn leven me eigenlijk wel bevalt nu. Tuurlijk mis ik iets. En soms is dat gemis wat groter, soms zelfs heel groot. Maar er zijn ook heel veel voordelen in mijn leven gekomen. Op sommige gebieden is mijn leven zelf verrijkt. 

Dus aan al diegenen die 'compassie' met mij hebben: don't! 

13:16 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |