25-08-09

Kippen, muizen en andere dieren

Ik voel me zenuwachtig. Als iemand die als een kip zonder kop het leven doorloopt. Niet echt wetend waarheen of hoe je er moet geraken. Wetend wat er nog moet gebeuren, wetend wat me gelukkig maakt, maar helemaal onwetend hoe ik het moet aanpakken. 

Ik voel me moe. Als iemand die 's morgens opstaat en daarna gewoon wacht tot hij 's avonds terug gaat slapen. 

Ik voel me als iemand de ganse dagen plant en 's avonds beseft dat er van die plannen niets in huis is gekomen. 

Ik voel me als een onzichtbare grijze muis die tussen de honderden andere grijze muizen heen en weer loopt zonder echt een doel voor ogen. 

Ik voel me als iemand die hopeloos verkeerd is gereden, naar de wegenkaart kijkt maar er kop noch staart aan krijgt. 

Ik voel me schuldig als ik me zo voel omdat ik weet dat er veel erger is. Dat ik eigenlijk feitenlijk niet het recht heb zo te blijven en te blijven zagen. Maar dan voel ik me terug schuldig dat ik me schuldig voel. 

Eigenlijk voel ik me als iemand die een drijfveer zoekt. Een reden voor dit leven. De benzine in mijn motor. En dat is niet goed. Ik moet onafhankelijk worden. Mijn geluk mag van niemand afhangen. Mijn leven des te minder. 

Hoe pak ik dit aan? Hoe word ik onafhankelijker van liefde? Op welke manier ontdoe ik mij van dit vreselijk gemis van een knuffel, tederheid, een reden om voor te leven? 

Pas op, het klinkt misschien zo, maar ik laat me niet gaan. Elke dag sta ik op, neem en douche en verzorg me. Ik laat nu zelfs een ringbaardje staan om me ouder en ontastbaarder te laten uitschijnen :-)
Ik werk aan m'n appartement en lees allerlei boeken. Maar het valt niet te ontkennen dat het gevoel er is. De ene dag wat luidruchtiger dan de andere. 

12:21 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: frustratie, eenzaamheid |  Facebook |

Commentaren

Dag Bart Twee zinnetjes trokken erg mijn aandacht:
"Mijn geluk mag van niemand afhangen. Mijn leven des te minder."
Dat is hélemaal waar! Maar het is niet simpel hé? Ik probeer ook gelukkig te zijn omwille van mezelf. Maar hoe je het ook draait of keert, het geluk van iemand hangt af van de mensen waarvan hij/zij houdt.
Veel sterkte en lieve bloggroetjes,

Gepost door: Marjan | 27-08-09

Weer heel erg herkenbaar wat je schrijft. De theorie lijkt zo simpel, maar in de praktijk zijn de dingen vaak toch anders...
Trouwens, niemand is altijd gelukkig. Zou ook niet vol te houden zijn.

Gepost door: Mieke | 04-10-09

De commentaren zijn gesloten.