07-08-09

Relativeren

Eigenlijk voel ik me een beetje schuldig. Ik heb gisteren naar een oude Jambers uitzending gekeken, die ze nu opnieuw uitzenden op VTM. Elke keer als ik een reportage van hem zie denk ik: hij heeft het verdikkeme toch maar weer mooi geflikt. Zelfs al zijn ze al 10 jaar oud, dan nog bezitten ze nog enige magie. 

Gisteren ging het over revaliderende coma-patiënten. En toen ik zag hoe moedig die mensen - sommige waren net geen plant - hun lot aanvaarden en nog steeds moed hadden om te vechten en te geloven in een normale toekomst overviel er me toch enig gevoel van schaamte. 

Hout vasthouden, maar eigenlijk ben ik kerngezond, heb een werk dat ik graag doe (stel je voor), heb een leuke familie, heb net een appartement gekocht en ik zit hier al vier maanden te doen alsof wat ik meemaak het ergste is wat een mens kan overkomen. 

Ik had er al een post over geschreven, en ik sta nog steeds achter het feit dat ieder zijn kruis te dragen heeft en dat niemand het recht heeft een lijstje op te stellen wat erger is en wat minder erg is. 

Maar toch, af en toe geconfronteerd worden met zulke dingens des levens doet je toch wel wat relativeren.

En toch, toch zou ik graag hebben dat de situatie met K. helderder werd :-)

 


11:47 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

:-) Ik ken je niet Bart maar ik vind je een geweldige toffe kerel!
Je hebt gelijk! We moeten wat meer relativeren.
En je laatste alinea doet me glimlachen ;-)
Ik kén het als de beste! ;-)

Lieve bloggroetjes,

Gepost door: Marjan | 07-08-09

De commentaren zijn gesloten.