24-07-09

schouwspel

Waarom is het zo moeilijk om lichaam en geest dezelfde taal te laten spreken? Zoals ik weet dat je van roken kanker kan krijgen rook ik lustig verder. Zo weet ik dat K. enkel vriendschap met me wil, maar toch blijft mijn hart op hol slaan als ik bij haar ben of aan haar denk. 

Vorige week hadden we afgesproken om samen een pianostukje te oefenen. Het was wel leuk, maar door kleine nuances liet ze constant blijken van: hier is de lijn en niet verder. Ik kan maar niet doordringen in haar geest, haar hart, haar ziel. Telkens ik iets te dicht kom, een onderwerp aanhaal dat het diepste van haarzelf zou kunnen blootleggen blokkeert ze en gooit ze het gauw over een andere boeg. 

Hoe moet ik dit opnemen? Ze is al vaak gekwetst geweest in haar leven. Ligt het daaraan? Is het gewoon een bescherming? Of ligt het aan mij? Beschouwt ze me als een gewone kennis en wil ze niets meer?

En toch. Dit weekend ga ik naar zee en maandag komt ze me met haar kinderen bezoeken. Zou ze zoiets doen als ze me maar zag als een gewone kennis? Waarschijnlijk wel. En waarschijnlijk neemt ze haar kinderen mee als buffer om niet alleen met me te zijn. Ofwel neemt ze ze gewoon mee om ze ook te laten genieten van een dagje zee. 

Ze heeft me al afgewezen door te zeggen dat 'ze er nog niet klaar voor is'. Toch een typische beleefde afwijzing? Of meent ze het? Waarom spookt ze zo vaak door mijn gedachten, wetende wat ik weet. 

Maar wat weet ik? Er zijn te veel 'zou het?' of 'waarschijnlijk' om het te echt te weten. Of zie ik het gewoonweg niet. Of wil ik het niet zien? Maar ze babbelt er ook niet over. Met geen woord. En ik durf het niet meer ter sprake te brengen. 

Zie ik wat ik wil zien? Ik weet het niet meer. Ik weet wel dat het vermoeiend is. Op het afmattende af. Misschien wil ik de waarheid helemaal niet weten en moet ik blij zijn met wat het is: vriendschap. 

Is het leven niet als een schouwtoneel? Het zou toch beter (en makkelijker) zijn als iedereen gewoon open en eerlijk is en dat er niemand zou zijn die misbruik zou maken van die openheid en eerlijkheid. 

Er moet heel dringend een handleiding gemaakt worden van de vrouw. 'Vrouwen voor dummy's'. Want zo voel ik me een beetje: een dummy in relaties en vrouwen. 

14:39 Gepost door Bardem in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: k |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.