05-06-09

Iets anders

decorationIk ben het mezelf wel verplicht: het schrijven van toch wel een iets positievere post.

Als ik mijn laatste posts lees lijkt het wel alsof ik de meest depressieve mens op aarde ben, maar niets in minder waar. Enfin, er hangen wel enige donkere wolken boven mijn geest, maar ik zie nog steeds de zon.

't Is gewoon op de dagen dat ik deze zon minder goed zie dat ik nood heb om dit af te schrijven en het in de wereld te gooien. Dagen dat ik de zon wél zie, dan voel ik me sterk genoeg de wereld zelf aan te kunnen en heb ik geen nood aan deze toch wel therapeutische blog.

De wereld zelf aankunnen. Tjonge, 't klinkt wel arrogant, maar zo begin ik me meer en meer te voelen. Al waar ik vroeger er niet tegen kon alleen te zijn, merk ik dat ik helemaal geen contacten meer zoek. Integendeel. 't Lijkt erop dat ik momenteel vooral de negatieve dingen van een relatie zie.

Behalve voor eentje. K. is speciaal. We zitten in dezelfde cursus en telkens ik haar zie springt m'n hart toch wel een klopje of twee over. Eerst overompelt ze me met haar schooonheid, daarna bezorgt ze me de finale klap met haar uitstraling en haar warmte.

Maar het blijkt niet echt wederzijds te zijn, waardoor ik ervoor gekozen heb haar toch niet te willen verliezen als vriend en mijn gevoelens niet meer te delen met haar. Deze toch niet. Heel jammer, al die beperkingen en gevoelens dat dit met zich meebrengt, maar liever dat dan haar helemaal kwijt te zijn.

Ach ja, alles gebeurd met een reden vertelt men wel. Ik ben ervan overtuigt dat deze situatie niet anders is.

Trouwens, een waarzegster heeft onlangs tegen mijn moeder gezegd  dat ik iemand ging vinden die jonger was dan ik én 1 baby heeft. We gaan samen héél gelukkig worden. Alstublieft, zo maar eventjes op een plateau voorgeschoteldl: Eén mooie, liefdevolle toekomst.

Nu gewoon nog wachten tot ze passeert, want van een tijdstip spreken ze natuurlijk nooit, de lolbroeken.

Ach ja, wachten is iets waar ik intussen goed ben in geworden. Ik heb onlangs een appartement gekocht en er moeten 1001 dingen gedaan worden. Keuken bestellen, nutsvoorzieningen aansluiten, verf kiezen, administratie aangaande de verlaging van de B.T.W. aanvragen, lening in orde brengen, schuldsaldoverzekering kiezen, ....

Allemaal dingen waar ik afhankelijk voor ben van derden. En die blijken niet zo gehaast te zijn als ik, want niets lijkt vooruit te gaan!
Maar er is nog tijd blijkt...

Tja, geduld is een schone deugd zeggen ze hé...
Of zoals Phil Bosmans het ooit zei: "Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan."

15:43 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geduld, allerlei |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.