27-05-09

Waste of time

Godverdomse dagen op een godverdomse bol, zo voel ik me vandaag. 

Ik ben altijd al iemand geweest die heel erg met de toekomst bezig is. Plannen maken is één van mijn drijfveren doorheen het leven. Het is een rit zonder einde, altijd is er wel iets om over te dromen. Een eigen huis, de volgende reis, een restaurantbezoekje, een leuke tentoonstelling, een nieuwe computer, ... 

Nu ben ik die drive wat kwijt. Ik merk dat ik me vooral vastklamp aan het appartement dat ik gekocht heb. Maar de lening komt in orde, de keuken is zo goed als gekozen, ik weet al ongeveer welke meubelen ik wil. Nu is het wachten op eind augustus, als de akte verleden wordt. 

En intussen... tja, ik weet het niet. Mijn leven voelt saai en eenzaam aan momenteel.

Ik ben er 31 geworden in april. 15 jaar geleden zag ik iemand van mijn leeftijd nu als oud en wijs. Oud voel ik me, wijs allerminst.

De tijd is voorbijgevlogen. En die gedachte verontrust mij. Ik heb het gevoel dat het leven aan een razend tempo voorbijraast, dat ik het beste moet maken van elke minuut die voorbijtikt, maar dat ik gewoon adem en de dag doorkom.

Het leven lijkt zo'n tijdverspilling nu. Wat in godsnaam loopt een mens hier te doen? En toen bedacht ik mij: eigenlijk is liefde het enigste wat alles de moeite waard maakt. 

Fuck de happy singles. Mottig word ik er van. Want als je bovenstaande durft te prediken, dan word je al gauw aanzien als een zielig iemand die hopeloos op zoek is. Terwijl ik (paradoxaal genoeg) voel eigenlijk nog niet klaar te zijn voor een nieuwe diepe relatie. 

Hoofdpijn krijg ik er van. Heeft er iemand een dafalgan bij? 

 

 

22:19 Gepost door Bardem in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezaag, happy single |  Facebook |

25-05-09

Het zwakke geslacht

decorationIk heb het even opgezocht: in België zijn er iets meer mannen dan vrouwen. En alhoewel dat verschil eigenlijk nog goed meevalt lijkt het erop dat er voor elke vrijgezelle vrouw 3 vrijgezelle mannen zijn. 

Ik geef het toe: ik heb een profieltje gemaakt op rendez-vous, zoals ik dat in het verleden reeds een paar keer gedaan heb. Het is nu al een paar dagen geleden en, in tegenstelling tot vroeger, steekt het me al tegen. Ik voel me iemand die, samen met tientallen anderen, wanhopig smeekt om de aandacht van dezelfde vrouw.

En ik wou even testen of dat inderdaad zo was en maakte een vrouwelijk profiel aan. Geen foto, bitter weinig informatie en al gauw ontving ik berichtjes, pop-ups, bezoekers dat het een lieve lust was.

Waar is het fout gelopen met de man? Knipogen

In de 'echte' wereld is het toch ook zo? Als mannen gezelschap zoeken moeten ze enerzijds een som geld investeren om drankjes te trakteren, hun uiterste best doen om te charmeren om dan, als je eens héél veel geluk hebt, een date te versieren.

Nu heb ik de indruk dat, als vrouwen zin hebben in gezelschap, ze zich enkel aan de bar moeten tentoonstellen en dat ze niet alleen een ganse avond gratis drinken, maar dat ze dan ook nog op een kritische wijze het gezelschap van haar keuze kan uitkiezen.

Jaloers? Ik? Neeuh...

22:46 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-05-09

verkocht!

decoration

Het is zover. De kogel is definitief door de kerk. Officieel pas morgen, als ik de compromis ga tekenen, maar sinds deze middag heb ik me er volledig achter gezet: ik word eigenaar van een eigen appartementje!

Ik heb lang nagedacht... is het niet te snel? Kan ik het financieel aan? Is het niet ver van mijn familie? Is het wel dat wat ik wil? Gaat de vastgoedmarkt niet instorten?

Wel, ja, ik ga het komende jaar moeten op mijn uitgaven letten. Het is maar 8 km van mijn ouders, en na veel opzoekingswerk te hebben verricht, laste vragen hebben gesteld aan allerlei mensen in het vak heb ik ontdekt dat de kans op een vastgoedcrisis in België, in mijn streek, héél klein is.

Integendeel, blijkt dat de notarissen en bouwondernemingen terug een sterke stijging van het werk kennen.

Idegem, here I come!

20:46 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: huis |  Facebook |

03-05-09

Te snel

decoration
Ik was mijn eigen blog eens aan het herlezen waarin ik vertelde dat ik alles te traag vooruit voelde gaan en dat het een lange tocht ging worden vooraleer ik een huisje zou vinden dat in mijn budget past. 

Nu, zoveel dagen later, vind ik dat alles misschien wel te snel aan het gaan is. OnschuldigHet is maar het eerste appartement dat ik bezoek (dat binnen mijn budget valt) en hop, dadelijk koop ik het.

Bovendien zit ik echt boordevol vragen of dit wel een goed idee is, iets kopen. 

Maar ik wil verder in het leven. Nu heb ik het gevoel dat ik aan het zwemmen ben zonder dat ik vooruit ga. En dat is verdomd vermoeiend. Dus: iets kopen voor mezelf, dat zou al een grote stap voorwaarts zijn. Onafhankelijkheid. Standvastigheid. Zekerheid. 

Maar zeggen ze niet dat je eerst moet leren stappen vooraleer je loopt? Ga ik binnen een half jaar niet zeggen van: zie mij hier zitten: 31 jaar en al vastgeroest in mijn eigen wereld. 

Misschien toch best huren? Lagere maandelijkse kosten, en na x maanden/jaar kan ik mijn leven nog steeds bijsturen en aanpassen. 

Misschien toch best kopen? Gezellig inrichten zoals ik het wil, en mijn mensualiteiten zijn een goede investering en belastingsaftrekpost. Goede investering, tenminste, als hier het Ierse scenario niet voordoet (waar de vastgoedprijzen met 40% gezakt zijn). Of het scenario aan de Belgische kust, waar de prijzen met 25% gezakt zijn! 

Iemand hier die de toekomst kan voorspellen?

16:17 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Zij

Gisteren ben ik weggeweest met een aantal collega's. Het deed deugd. Veel deugd. Ze zagen dat ik er een beetje door zat en hebben me omringd met hun aandacht. En het is een heel leuke avond geworden.

De DJ was er gans zijn Nederlandstalige collectie aan het doorjagen, toen plots 'Zij' van Marco Borsato door de luidsprekers kwam. Eigenlijk voor het eerst kon dit liedje mij bekoren. Wat een mooie tekst. Wat een mooie bezinging van de liefde. Zo wil ik me ook voelen. Dat is ook (onder andere) wat ik zoek in de liefde.

Ik geef het toe: overgeromantiseerd en vooral naïf.. maar naïviteit kan ook heel leuk en warm zijn... !  

 

de blik in haar ogen
verandert de kleur van mijn dag
't is niet te geloven
van zwart als ze boos is
tot blauwer dan blauw als ze lacht

de zon hangt voortdurend verliefd om haar heen
en de maan laat haar nooit een seconde alleen
een woord van haar lippen
kan telkens weer wonderen doen
't is niet te voorspellen
soms klinkt ze als onweer
en soms als een zonnig seizoen

maar hoe hard het ook vriest
ze is zo weer ontdooid
zolang ze bij mij is verveel ik me nooit
want zij

zij is de zon en de maan voor mij
zij heeft het beste van allebei
zo mysterieus
en zo warm tegelijk
en ze doet iets met mij
ze is vrij
vrij om te gaan maar ze blijft bij mij

zij is de eb en de vloed erbij
ze is onweerstaanbaar
ze zegt me gewoon wat ze vindt
een vrouw en een kind
ze is wind en windstilte
en zij
zij hoort bij mij
en zij opent een wereld voor mij

zij is de zon op mijn huid en de regen
wind mee en wind tegen
zij zit in alles voor mij
ze maakt me blij
zij houdt me vast maakt me vrij
zij is er altijd
zij maakt me deel van haar grote geheel
zij is de betere helft
van mij
zij...

14:50 Gepost door Bardem in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Kopen of huren?

Het is zover. Vrij vlug (lees: héél vlug) nadat ik besloten had een blik te werpen op de vastgoedmarkt heb ik reeds een mooi nieuwbouwproject gevonden die past binnen mijn budget. Een strak budget, maar desalniettemin een budget.

Vol enthousiasme was ik. Dadelijk alle banken afgelopen op zoek naar de meest voordelige lening, informatie opzoeken, dromen... Even was ik terug de oude, vergeten in welke situatie, in welk gevoel ik momenteel zit. Volgende week al zelfs al een afspraak gemaakt om de compromis te gaan tekenen.

En nu is het zover. Twijfels alom. Is het wel een verstandige keuze om in een donkere periode van je leven zo'n beslissing te nemen? Eentje die invloed zal hebben op de rest van je leven?
- De eerste jaren ga ik heel zuinig moeten leven, terwijl je als single toch wel nood hebt om eens naar buiten te komen.
- dat appartement ligt landelijk gelegen. Er is vanaf het terras letterlijk niets anders te zien dan koeien en weides. Als er vijf auto's per dag passeren door te straat is het een drukke dag geweest. Ga ik tegen die stilte kunnen? Wat bij eenzame momenten?
- Zou ik niet beter huren tot ik mezelf terug lekker in m'n vel voel?
- en last but not least: wat als ik morgen de liefde van m'n leven tegenkom?

De ene stem in mijn hoofd zegt: Je moet aan jezelf denken. Zorg dat je snel terug een basis hebt en als je morgen iemand tegenkomt, dan kunnen er altijd oplossingen gezocht worden.
De andere stem zegt:Roepen NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE

Ik weet het niet meer. Daarnet ben ik vrij accidenteel op foto's van K. gestuit. Dat deed er geen deugd aan. Zoveel leuke momenten beleefd... Zucht...

 

14:31 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kopen, twijfels, huren |  Facebook |