18-04-09

Perspectie

 

Wat voor de één belachelijk is, kan voor de andere het belangrijkste zijn wat er is in het leven. Het hangt er allemaal af van hoe je het bekijkt.

En ik vind het vrij zinloos om te discussiëren wie gelijk heeft. Iedereen heeft immers zijn realiteit, zijn werkelijkheid, zijn eigen visie op het leven. Zo is godsdienst voor de ene persoon heel belangrijk terwijl het voor de andere zelfs helemaal niet aanwezig is in zijn leven.

Zo is het te begrijpen dat de vader van een vermoord kind het recht zelf in handen neemt. En toch ook weer niet. Zo zijn er tal van voorbeelden. Het hangt er allemaal van af hoe je het bekijkt.

Het is op de een of andere manier troostend als je je niet goed in je vel voelt, om te zien dat er er ‘erger’ is. En toch heb ik al gehandicapte mensen gelukkiger gezien dan perfect gezonde medemensen.

 Misschien is het aanvaarding. Misschien moet men eerst zijn huidige situatie eerst helemaal aanvaarden vooraleer een mens gelukkig kan worden? En misschien ook niet. Ik kan nu mijn huidige situatie niet aanvaarden, hoe simpel deze ook lijkt te zijn. Ik snap dat er veel erger bestaat. Veel erger. Maar moet een mens zich daarmee troosten?

Bestaan er dan eigenlijk officiële gradaties in ‘erger’ zijn? Is terminaal ziek zijn dan erger dan een pianist die net zijn vinger kwijt is? Is een 9vingerige pianist erger dan iemand die gehandicapt is? En wie bepaald deze rangschikking?  

Tijdens mijn scheiding heb ik honderd maal mogen horen: ‘chance dat er geen kinderen zijn’. Elke keer balde ik mijn vuisten als deze onliner werd bovengehaald. Ja, inderdaad. Geluk dat er geen kinderen zijn, geluk dat er geen gezinsdrama is gebeurd, een geluk dat het nu gebeurd en niet later, een geluk dat er geen geldproblemen zijn, … Wat een geluk allemaal, een mens zou zich schuldig voelen triestig te zijn in deze schijnbare poel van gelukzaligheden.

Perspectie. Iedereen leeft in zijn eigen realiteit en het is soms moeilijk je in te leven in de realiteit van iemand anders. Ja, chronisch ziek zijn is heel erg. Voor iedereen. Een atleet die zijn rug breekt, is ook heel erg. Iemand die zijn hart en dromen in elkaar ziet vallen, dat is ook erg.

Het is allemaal erg. En ook niet. Want eigenlijk zijn we maar een stofje in het heelal.

En zo, zo is er een uitleg voor alles. Maar dit neemt niet weg dat iedereen recht heeft op zijn verdriet, zijn proces, zijn weg, zijn puzzel. En iedereen heeft een eigen weg, een eigen puzzel. 

 

12:37 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: perspectie, gezaag |  Facebook |

Commentaren

perceptie is ook belangrijk ...

Gepost door: van dale | 21-04-09

Jaja, ik had het ook al door maar vind niet dadelijk hoe ik het moest verbeteren.

Ik zat met het woord perspectief in mijn hoofd.

Toch bedankt.
Zo zie je hoe één woord de kracht van een mening kan ondermijnden... :-)

Gepost door: 30andsingle | 21-04-09

Jezelf vergelijken met anderen die er 'erger' aan toe zouden zijn dan jezelf is iets dat kan opluchten, zo van 'zo erg is het toch niet met mij gesteld'. Maaar het is eigenlijk egoïstisch (pas op, ik doe dit ook hoor!). Maar het werkt enkel op de korte termijn. Hoofdzaak is dat je je toestand, je lijden, onder ogen durft te zien, de ontkenningsfase voorbijgaat, pas dan is er misschien verbetering in je situatie mogelijk.
mvg aan een beginnende medeblogger/ster
Johnsatyricon

Gepost door: Johnsatyricon | 23-04-09

De commentaren zijn gesloten.