17-04-09

Te traag

Alles is moeilijk voor het makkelijk wordt. Een waarheid als een koe.

Sinds mijn oude leven tot de voltooid verleden tijd behoort, heb ik mezelf niet echt meer onder controle. Ik ben terug beginnen roken, ben gestopt met sporten, kan 's avonds de slaap niet vatten en 's morgens geraak ik niet wakker. Bovendien zit ik de laatste dagen letterlijk met de krop in de keel, waardoor de wildste kankerverhalen door mijn fantasie lopen. Toch maar stoppen met roken?

En omdat ik heel graag mijn ouderlijk huis zou verlaten ben ik nu op zoek naar een huis om te kopen of een appartementje om te huren. Na even mijn financiën te hebben nagekeken ben ik toch wel wat geschrokken hoe klein mijn budget is (of hoe duur alles is). Dus dat belooft ook nog een lange zoektocht te worden.

Resultaat: ik heb me al beter gevoeld.

Het rare is dat ik wéét dat ik moet stoppen met roken, terug beginnen sporten. Dat ik het wat tijd moet geven en dat ik wel een leuk huisje binnen mijn budget zal vinden. Mijn hersenen weten dat, maar mijn hart lijkt niet mee te willen. De laatste tijd schreeuwen er zo twee stemmen in mijn hoofd. Een constructieve en een destructieve. En natuurlijk ben ik sneller geneigd toe te geven aan de destructieve stem...

Waar ik wel trots op ben is op het feit dat ik de lokroep van de datingsites nog steeds kan weerstaan. Ik heb op 2 sites een profiel gemaakt, heb op eentje zelf een contactverzoek ontvangen, maar ik heb er nog geen geld aan gegeven. Ben dit ook niet zinnes. Nog niet.

Waarom gaat alles zo ellendig traag? Ik wou dat ik ging slapen, mijn ogen opendeed en dat alles was zoals ik het wou. Pfff, moedig zijn is moeilijker dan ik dacht.

11:48 Gepost door Bardem in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: roken, depri |  Facebook |

Commentaren

*** Tja, het leven is niet simpel hé....Zet U maar eens in mijn schoenen..Dan klaag je niet meer..

Fijn weekend
Groetjes

Gepost door: illness | 17-04-09

De commentaren zijn gesloten.